SEN,gün sonlarında başında durup,kısık gözlerle sonuna baktığım yokuş gibiydin;
Bazen bir rüzgarın soğuk nefesi,bazen de küçücük bir çocuğun sıcacık elleriydin;
SEN en sevdiğim şarkıydın,seni güzel söyleyenin sesiydin,bazen kucak dolusu papatya bahçesi,bazen de cehennemin dibiydin;Ve "Gidilmeliydin"...
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta