Her daim bitip tükenmeyen bir yalnızlık uğultusu,
Çalan kapıların onsuzluğu,
Biriken ama bir türlü akamayan gözyaşı.
Bundan mıdır ki gözler hep dumanlı, buğulu?
Çaresiz sarıldığım içki şişeleri,
Gökyüzünden inemeyen ama tahmin ve tahammül sınırlarını zorlayan kar tanesi,
Hepsi sen!
Aynaya,
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa
Devamını Oku
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta