Her daim bitip tükenmeyen bir yalnızlık uğultusu,
Çalan kapıların onsuzluğu,
Biriken ama bir türlü akamayan gözyaşı.
Bundan mıdır ki gözler hep dumanlı, buğulu?
Çaresiz sarıldığım içki şişeleri,
Gökyüzünden inemeyen ama tahmin ve tahammül sınırlarını zorlayan kar tanesi,
Hepsi sen!
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta