Bu duyduğumuz sesleri duyamayacağız bir gün.
Canlarımız.analarımızı,babalarımızı,kardeşlerimizi,
sarılmalarımızı,sevgilerini,ilgilerini,kendilerini!
Of içim yanıyor! Düğümleniyor sözcükler! Yazıma,sözüme
hükmüm geçmiyor artık,
Her yaşananın,alınan her soluğun,bir gün biteceğini
bilmek ve ansızın bir anda yok olup gitmek.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta