Hepimizi tanıyorum
Organiğiz diye ete kemiğe bürümek istiyoruz herşeyi
Noktanın tanımına uyan gökdelenler
Metal yorgunluğuna teslim götürgeçler
Alfabede harf bırakmayıp, hayır beklenen kuşaklar
Yorulduğu doğrudur etin, metalin ve betonun
Sevmek yetseydi, sadece sevgiyle yoğrulurdu dünya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta