Hepimiz Şiiri - Necmi Dayan

Bu adamlardan çok
Boş bir arazide
Tek kişilik bir çadır
Çevresinde binalar sıcak odalar
Çocuklar
Erkekler kadınlar

Bu adam gibi olmanın yollarını bilmek için
Bu adamı anlamak için
Ve uzun saçlarına yıpranmış kotuna
Bileğindeki deri halkalara
Ve sırt çantası sırtında güneşin altında yürürken
Bir zamanlar ramak kalmıştı
Bu adama dönüşüme

Hayat mücadeledir
İnançtır
Umuttur
Sonu yoktur aslında
Dolaptaki eşyaları
Bakır tabakları tencereleri satmanın
Ve on gün aynı çayı demleyip demleyip içmenin
Bir paket tütünü bitirmemek için
Çareler türetmenin
Hayat
Hayat aslında bir gün
Kirli bir aynaya bakıpta kendini tanıyamamaktır
Kimdir sana bakan
Kimsin sen
Sakalın bıyığın kararmışlığın
Uzayan saçların morarmış göz kapakların

Hepimizin kırılma noktası aşktır
Kardeşinden sevdiğinden ortağından yediğin yumruklardır
Nedenlerin çoğalmaya başladığında
Herkes korkar herkes kapıları açmamak üzere
Kapatır

Bu adamla işte
Aynı yollardayız
Yatımız yok
Katımız yok
Paramız yok
Ama lüksümüz var
Çadırımıza dokunan yağmurlar
Fırtınalar kuru ekmekler gibi
Güneşimiz var yolumuz uzun
Kıvrılıp yatan kedimiz
Arada bir. gelen köpeğimiz var