Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Darısı düşeş lere olsun.Şeş beş de olur yani.
Yaşamda
Hiç
Düşeş atamadım
Hep,
Hep yeklerle
Avunuyorum
AVUNMAK DEĞİL BELKİ DE YARINA DÜNDEN GELENLERİN EKSİĞİĞNİ ONARARAK GİTMEKTİR...
UMUTLA...
TEBRİKLER...
YA DUBARA GELSE HALİN NE OLURDU HEMŞERİM? bende pek bilm emde galiba o da kötü bi zar en iyisi ALLAH HAYIRLISINI VERSİN
SELAM VE SAYGILAR
AĞAM;
KUMAR KÜLTÜRÜM YOK LAKİN,
BİLDİĞİM KADARIYLA BARBUTTA 'HEP YEK' FENA BİR ZAR DEĞİL.
TEBRİKLER
SELAM VE DUA İLE.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta