Hep yarına,
Çocukken başladı bu zorunlu öğreti,
O zaman,
Belki bir çocuksu heves,
Beklide ihtiyaç,
Bir ayakkabı
Belki de basit bir kazaktı isteğim,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




:))
Hiç gelmedi yarın.
Öğrendim ki.
Yarın ne kadar uzun,
Beklide bir ömür
Martı olup uçamadıktan sonra, sorumluluklar daima beklentileri, umutları bir sonraki güne, aya, yıla devredecektir ...
Kutlarım sizi Fatih bey....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta