Sende yakışanı düşündüm bir an..
Bütün transparanığlıyla yansıttığın masumluk olmalıydı bu giysi. İnce bir örtüyle gizleyişin,
Gizledikçe daha da gizemlileştirişin.
O an anladım benden bir parçaydı bu sendeki,
Seni bana ait yapan,beni sana düğümlerle bağlayan... Farkındaydım fazla masumcaydı bu üzerimizdeki giysi, Yaramzlıklar bir yanımzda,
Bu oyunun temel kuralıysa uslu olmaktan yana
Ne sen kabullendin yenilgiyi,ne de ben pes edebilmyi. Hislerimizle yaşıyorduk biz mesafelerin teker teker yitip gidişini. Bütün çıplaklığıma bir sen,seninkine bir ben dokunusuydu sadece bu aramızdaki.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta