Otursam yanına usulca,
Kelimelerin yükünü koysam ayaklarımızın dibine.
Her harf bir dağ gibi yuvarlansa uçurumlara,
Sessizliğin incecik iğnesiyle diksek aramızdaki mesafeyi.
Ve desem ki:
“Seni bulana kadar,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta