Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
nefesini ararım gecenin karanlığında
uykularım bülük börcük senli nefeslerin
dalar giderim maziye dün gibi bugünümdesin
hala
hiç gitmemişsinin gibi hep seni özlerim sevgili
kutluyorum saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta