Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel şiir..Özlemlerinizin son bulmasını diliyorum....Tebrikler...atıl kesmen
BU KADAR RUHUMUN DERİNLİKLERİNE İŞLEYEN BİR ŞİİR OLMADI GÜNÜMÜZ ŞAİRLERİNİN YAZDIKLARI ARASINDAN
BU GÜZEL MISRALAR BESTELENMELİ
DAHA NE DİEYİM
KUTLUYORUM SAYIN ABDULLAH BEY
YÜREĞİN BENZERLERİE DE İMZA ATSIN DİLEMEKTEYİM
şiir mi şiir hikayesi mi şiir anlayamasam da iyi olduğunu söylemek zorundayım. saygılar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta