Güneşin sönmeye başladığı bir akşam vakti
Sahilde uzakları derin derin seyrederdim
Dalgalar şiddetiyle vurdukça seni düşünür
Ufukta ki beliren gemide olmanı isterdim
Hep hayaller kurar bende ki seni beklerdim
Bel ki gelirsin ümidiyle avunarak beklerdim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta