kırçiçeklerini severim ben,
ne zaman ki yitirmek üzereyim
güzelliklere umudumu,
birden ilişiverirler gözüme
zamanlamalarını severim.
en çok da renklerini.
kırçiçekleri insanlara benzer.
herbiri farklıdır diğerinden
her bir rengi başkadır ama
aynı iklimi yaşar...
aynı iklimi yaşatırlar...
ben insanın güzelini,
dik başlısını severim;
ama ille de arayan yanıyla
doğru yerde olanını.
kırçiçekleri de öyledir.
günün ilk ışıklarıyla ısınır,
gecenin ayazına başkaldırırlar.
kısadır ömürleri ama
hatırdan hiç çıkmaz
hep hatırda kalırlar...
Kayıt Tarihi : 3.5.2010 20:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!