İnsan mı severdi yoksa gönül mü,
Beyin durur muydu kalp çalışınca?
Yada niye uyuşmazlardı ömürlerince,
Olmadan olmaz var mıydı.
Hep bir kırmızı gül mü anlatırdı sevgiyi sevgiliye
Ve hep sevgili niye kaçardı
Yada hep niye kovalardı bizim deli aşık
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




MAŞALLAH
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta