Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
hayatın çizgisi değişmiyor doğup büyüyüp yaşayıp ölüyoruz acılar mutluluklar özlemler yoruyor bizi.
ne anılar var zulamızda unuttuklarımız birden canlanırlar gözümüzde güzeldi o yıllar ah keşke bizlerde büyümeseydik kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta