Görev bitmiş,
Dağları boşaltıyoruz.
Vadilere inen ırmaklar misali.
Yollar ırak kıvrım kıvrım,
düşünmek için nehir dinginliğinde.
Senin şehrinin sınırlarına geldim.
Geride bıraktığım dağlar,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Sonsuz da boşluk
Boşluk da sonsuz
TEBRİKLER
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta