Hep ben ölüyorum madam
Acısı olmayan yaralar açılıyor etimde
Sokak satıcılarının güvensiz elleri titriyor
Soğuk mu heyecan mı bilemiyorum madam
Sesim kısılıyor ve benim yerime
Çocuklar sesleniyor sokak başlarında
Elsiz kolsuz konuşarak derdini anlatıyor insanlara
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta