Henüz Yeşilken Buğday Tarlaları

Geçmişinin tek tanığı;
İlk yürüdüğün anı unutmuş annen,
Henüz, yeşilken buğday tarlaları.
Bir-bir silinip gitmişsin hafızalardan,
Geride bir ihtiyar kalmış kimsenin bilmediği,
Kambur duruşuyla
Buruşuk suratlı bir ihtiyar,
Henüz, yeşilken buğday tarlaları.
Günün her saatinde affedilmeyi ummuşsun;
Kirli geçmişinden hatıra,
Hayâli karakterlerden
Ve gülmeyi özlemişsin akşamları,
Henüz, yeşilken buğday tarlaları.
Herkes gitmiş;
Dost, kardeş, akraba.
Geride bir sen kalmışsın sen!
Umursanmaz bir adam olmuşsun sokakta,
Yüreğin; koca bir tarihi omuzlamışken.
Görünmez bir adam olmuşsun,
Henüz, yeşilken buğday tarlaları,
Öylece, geçip giden…