Henüz Tanışmadığım Ruhuma Şiiri - Ali Admış

Seni beklemek, hiç görmediğim bir denizin kıyısında
Güneşin doğuşunu gözlemek gibi bir şey.
Rüzgar esse, kokun gelir mi diye soluğumu tutuyorum,
Yağmur yağsa, senin sesinle mi iner toprağa?
Henüz adını bile bilmediğim, ey en büyük hasretim.

Biliyorum, bir yerlerde sen de aynı gökyüzüne bakıyorsun,
Belki sen de benim gibi, hiç bilmediğin birini özlüyorsun.
Hangi kalabalığın içindesin, hangi yorgunluğun?
Seni her halinle sevmeye hazır bu kalbi,
Hangi köşe başında, hangi tesadüfle bulacaksın?

Sana sakladığım kelimelerim var, kimselere söylemediğim,
Sana ayırdığım bir hayatım var, henüz kimseyle bölüşmediğim.
Gözlerin hangi renk olursa olsun, benim dünyam olacak,
Gülüşün nasıl olursa olsun, benim baharım...
Sen benim en güzel bilinmezimsin.

Vaktini bilmiyorum, saatini, yerini...
Ama gelişin, sanki hep oradaymışsın gibi olacak.
Hüznümün dindiği, nefesimin yettiği o an;
Yüzünü gördüğümde "İşte sensin" diyeceğim.
Geç kalma, ama tam zamanında gel.