Seni özlemek,
bir yıldızın adını bilmeden ona bakmak gibi.
Uzak ama gerçek,
sessiz ama içimi aydınlatan.
Bazen dünya ağırlaşıyor,
haberler, yollar, kalabalıklar…
Sonra birden,
hiçbir sebep yokken
içimde hafif bir sevinç beliriyor,
işte o sensin.
Ne geçmişe ait bir hüzünsün
ne geleceğe ertelenmiş bir umut.
Şimdinin tam ortasında,
nefes alır gibi varsın.
Belki aynı anda
farklı dillerde gülüyoruz,
aynı gökyüzüne başka isimler veriyoruz.
Ama kalbimizin öğrendiği şey aynı:
Beklemek, bazen mutluluğun en sessiz hâlidir.
Ve biliyorum,
bir gün zaman yorulacak bizi ayırmaktan.
O gün geldiğinde,
özlem hatıra olacak,
mutluluk ise
çoktan tanıdığımız bir duygu.
Aşk
Kayıt Tarihi : 11.1.2026 12:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!