Aydınlığın karanlığa kafa tuttuğu cesareti takınırdı yalnızlığın
Kimi gün ateşte kül karıştıran...
Kimi gün külde ateş arayan bir gölgedir hayat,
geçip gittiğinden
Güvertesinde el sallayan yolcu değildi gözlerin
Gözyaşlarında donmuş ayrılığın korkusu
Duyulmayan seslerin çaresizliği
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta