Hengâme 2
yağmur yağıyor üryan ve telaş içinde izmir’e
bir kadının incecik parmakları gibi dokunuyor bedenime
iterek karanlığı geçiyorum sarhoş dervişler mezarlığından
cebimde intihara meyilli flüt sesini annem sanıyorum
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta