Hemşerim…
Ben aslında buralı değilim hemşerim
Bir tren geçer önce içimden sonra gardan
Dalgalanır yüreğimin kıyıları
Denizler gemilere mahpushane olur
Martılar gönüllü gardiyan
Bir yalnızlık kuşattığında beni
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta