Sürç-ü lisânıma değil bir kadeh, bir ömür sâki hebâ olsa ne olur,
Elimden gelse bir bardak suyla koca bir yangınım def olur.
Velev ki o yangın sönse ,benim derdime hâlçare mi olur?
Ruhişen bir dost görse bu gözler,kalbine dokunan o mu olur?
İnip derdin en orta yerine ahuvah eylemez de ,
Neylerse güzel eyler Mevlâ'm , sabrın sonu selâmet olur.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta