HEMİT'E GİDİNCE
Zabah ezanıyla başlardık güne,
Ahırda horür inanen dana,
Kahvaltı döndermeydi her vakıt gine,
Aklıma geliyor Hemit'e gidince.
Horoz öter kümesten git kapısını aç,
Gelirken unutma bi torba tezzek seç,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta