Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
özlem yüklü güzel bir şiir, yüreğinize sağlık. saygı ve selamlarımla.
nihat abi yüreğine sağlık bu şiirnle bizi palandökene dersime anadolun muhtelif yerlerine götürdün sizi canı gönülden kutlarım ...
Hüznüyle yüreğe dolan güzel bir şiirdi.
Değerli şair ve şiir sever arkadaşım.konu ve tema mükemmel işlenmiş.okurken hüzünlü ve duygu yüklü hisler içerisinde okudum.kaleminize ve yüreğinize sağlık...affınıza sığınarak ufacık bir öneride bulunmak isterim.imla hiç kullanılmamış ve kelimelerde bölünmeler var.selam ve saygılarımla....başarılar...
ÇOK HÜZÜN DOLU,İÇTEN GELEN BİR ŞİİR.BEĞENİYLE OKUDUM KUTLARIM...
doyaa doya ağladığım ,yüreğimin en derinlerinde hissettiğim muhteşem bi şiir iyi ki varsın ve iyi ki yazıyorsun varlığın daim olsun!!!!!!!!!
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta