Boğulunca parada;
Mevkide-makamda,
Şöhrette-şanda boğulup kıyıya vurunca iman;
Kıyıya vurdu vicdan, hemen ardından..!
(Van. Nisan 2024)
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kıyıya vursa idi, yine de onu birileri bulup hayırlı işlerde istimal edebilirdi Selçuk bey, lakin o denizin dibine batarak boğulup gitmektedir ki, malumaliniz olduğu üzere, mevtalar dirilere bir fayda veremezler.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta