Kırık zincirlerle döşeli yollarda
Ayaklarım birbirine dolandı
Helvadan putlar yaptım
Kâbenin sahibi vardı
Tek derdim develerim olmalıydı
Ben koyun oldum
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




zımba...
bence şiirin eksik bir tarafı yok....şair böyle bitirmek istiyorsa kim ne diyebilir....daha da uzatmalıydı demek yersiz....bazı şiirler kısadır ama mana sayfalarcadır.....
şimdi putları helvadan yapan yok ama putları helvalaştıran çok...tebrikler....
Doğru olanı yapmışsın..:)
yoksa onlar seni yerdi..:))
Bugünde putlarını yiyiyorlar mı? Gerçi helvadan put görmedim ortalıkta ama... Tebrikler...
Sanki şimdi yok mu? Belki helvadan değiller o kadar.Tebrikler Nermin hanım
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta