Sessiz sedasız ağlıyordu Truva gemisi
Ege’nin soğuk hırçın sularında
çok yakında bekliyordu o müthiş fırtına
dalga dalga yükseliyordu deniz
can alıcılar yoktu umutlar yol alıyordu
bilinmeyen gizemli bir hayatın içine
Truva prensi Paris’tim
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta