Bir kış oldun, yaprağımı dalımdan
Döktün gülüm; bahar olup açmadın.
Ateş oldun, yaktın yıktın bağrımdan,
Yağmur oldun, bir damla su atmadın.
Kalem oldun; sayfa sayfa gönlüme,
Bin bir dertler yazdın çizdin, durmadın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta