Hece taşlarına koydum başımı,
Kadim sırlarıma yol aralandı.
Aşikâr edince gönül kuşumu,
Değdi badısaba gül yaralandı.
Elekten elerdim gündüz geceyi,
Şevk ile söylerdim onca heceyi,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Hiç kimse yazgısının/kaderinin ne olduğunu bilemez Adem bey. Ayrıca: hiç kimsenin yazgısı baştan sona kadar ilkbahar olamaz, İsterse bu yazgıyı yaşayan peygamberler olsun. Dahası: Allah'ın yazdığı kadere- allah'ın izin vermesi müstesna- hiç kimse nazar değdirerek tersine çeviremez!
Hayırlı imtihanlar olsun inşaallah.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta