Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
zaman kezzabı yaktı varlık suretlerini
çirkin bir koro söyler var-yok düetlerini
@..
mahiyim gurbetin od ummanında
üzerimde yırtılası ağlar var
ana baba gardaş haldaş sılada
aramızda asırlar var çağlar var
hakkı dedim diye boynuma geçen
urganımdan sızan kara yağlar var
gülüm solgun bahçem talan vaktim dar
neyleyeyim seralar var bağlar var
yaşıyorum zanneden kalabalığa inat
mezarda hayat süren nice sağlar var
sen gül oyna nadan kır kadehleri
nasılsa senin için bin bir ağlar var
@..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta