Seni düşündükçe karlar düşüyordu yüreğime,
Sen düştükçe ben üşüyordum,
Ve kömür karası gözlerini yakıyordum
Üşüdükçe...
Sonra güneş oluyordun…
Değince yüreğime,
Eriyordum!
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Merhaba,kaleminize ve yüreğinize sağlık.
Başarılarınızın devamını dilerim.Saygılar
Dr İbrahim Necati Günay
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta