Seni düşündükçe karlar düşüyordu yüreğime,
Sen düştükçe ben üşüyordum,
Ve kömür karası gözlerini yakıyordum
Üşüdükçe...
Sonra güneş oluyordun…
Değince yüreğime,
Eriyordum!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Merhaba,kaleminize ve yüreğinize sağlık.
Başarılarınızın devamını dilerim.Saygılar
Dr İbrahim Necati Günay
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta