Heba Şiiri - Aydın Ahmet

Pişmanlıkla geçti ömrümün demi
Harcanan yıllara yanar ağlarım
Menzile varmadan su aldı gemi
Doğduğum yerlere döner ağlarım

Gahı sıladayım gahı gurbette
Hevesim kalmadı balda şerbette
Gönül arzuluyor köyü elbette
O ilden bu ile konar ağlarım

Daha ne kaldı ki yolun sonuna
Bir ömür tükendi bir hiç uğruna
Yıkılırım şimdi, girin koluma
Bir duvar dibine tüner ağlarım

HeR yüze güleni ahbabım bildim
Şu nankör dünyadan dersimi aldım
Muhipler ardımda karlı dağ sandım
Dostu akrabayı dener ağlarım

İçimdeki derdim boyumdan yüce
Saydım seneleri hep hece hece
Tan yeri ağarıp biterken gece
Seherin vaktinde söner ağlarım