Gecelerim, gündüzlerim…
Ütopyada hep gözlerim.
Lavlar taşırır yüreğim,
Akşam mehtabında benim,
Yakamozumsun sevgilim.
*
Mor çiçekleri severim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İzmirin yaz gecelerine uygun bir şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta