Ömür bir yaprak misali, sararıp dökülüyor,
Bu ömrün tüm dallarını, zaman ise buduyor,
Ecel; bir balta misali yavaş, yavaş iniyor,
Asla; hiç bir dil, ben bir ölümsüzüm diyemiyor.
*
Yıllar yılı yaşansa da, mutlak ölümdür sonu,
Dünya bir misafirhane, insan ise konuğu,
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta