Ömür bir yaprak misali, sararıp dökülüyor,
Bu ömrün tüm dallarını, zaman ise buduyor,
Ecel; bir balta misali yavaş, yavaş iniyor,
Asla; hiç bir dil, ben bir ölümsüzüm diyemiyor.
*
Yıllar yılı yaşansa da, mutlak ölümdür sonu,
Dünya bir misafirhane, insan ise konuğu,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta