Ömür bir yaprak misali, sararıp dökülüyor,
Bu ömrün tüm dallarını, zaman ise buduyor,
Ecel; bir balta misali yavaş, yavaş iniyor,
Asla; hiç bir dil, ben bir ölümsüzüm diyemiyor.
*
Yıllar yılı yaşansa da, mutlak ölümdür sonu,
Dünya bir misafirhane, insan ise konuğu,
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
