Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tek kelimeyle harikasınız hocam +10 puan + antolojı
İŞİMİZE EŞİMİZE SEVDİKLERİMİZE ŞİİRLER YAZARIZDA BU DEVASA İNSANLARI HATIRLAMAK ANMAK AKLIMIZA GELMEZ, BU GÜZEL ŞİİRİNİZİ VE SİZİ KUTLAR SAYGILAR SUNARIM.
Güneşlerimiz solmasın... Gönüllerimiz heyulada kalmasın! onlar ışığımızdı! Yazan gönül sağ olsun... 10 puan +ant. Onlara Rabbim merhamet edip bizleri de affetsin! Yarınlar aydınlık olsun...
kaleminiz daim olsun çok güzel anlatmışsınız halifemizi kaleminiz hiç susmasın
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta