Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gün gelecek sende unutacaksın,
Sahipsiz bir gül gibi boşta kalacaksın...
En boş anında biri cıkacak karsına,
İşte o zaman anımsayacaksın....
Seven iki gözü göremeyince karşında,
Arayacaksın...
Söyle hazır mısın sende buna?....son siirini yorumlayamadim sevgili degerli kardesim Ilker,o ve bu siir bir harika olmus yürekten kutlar sevgilerimle...yakup icik almanya
çok sey anlatmışşın ama nafiledir biten bitmişşe ..ben çok söyledim bu sözleri ama sizin gibi şiire dökemedim..Bide sizin dilinizden sölim belki birileri pişman olur.Ama iş işten geçmiş olur..Yüreğinize sağlık tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta