Gönül kenz-i mahfî imiş, hazîne-i pinhân benim,
Bu tılsımı bozan aşkla, sultân-ı cihân benim.
Sığmam ne Arş'a ne ferşe, sığmaz bir mekân benim,
Can mülkünde hüküm süren, o ulu fermân benim.
Deryâ bendim, katre bendim, şimdi mutlak bir "Bir"im,
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta