Gönül kenz-i mahfî imiş, hazîne-i pinhân benim,
Bu tılsımı bozan aşkla, sultân-ı cihân benim.
Sığmam ne Arş'a ne ferşe, sığmaz bir mekân benim,
Can mülkünde hüküm süren, o ulu fermân benim.
Deryâ bendim, katre bendim, şimdi mutlak bir "Bir"im,
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta