Birbiri ardına sıralanmış kavak ağaçları
mevsimlerden sonbahar
yapraklar son vedalaşmalarını yapmakta
yolda irili ufaklı çakıl taşları
gökyüzünde bulutlar sıkı sıkıya hüzün boşaltmakta
saat sabahın dokuzu
ve ben gitmekteyim,
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta