Birbiri ardına sıralanmış kavak ağaçları
mevsimlerden sonbahar
yapraklar son vedalaşmalarını yapmakta
yolda irili ufaklı çakıl taşları
gökyüzünde bulutlar sıkı sıkıya hüzün boşaltmakta
saat sabahın dokuzu
ve ben gitmekteyim,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta