Ormanın ıslak ve kuytu bir patikasındaydı gözyaşlarımız
O romanın bahsettiğinden daha hüzünlü
Hissettiğinden fazlası yani
Suya atılan göl taşları
ve nehrin kıyısında kalan
ve ahşap bir masa üzerinde
ve olan biteni anlamayan bizdik
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta