Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu adam tıp profesörü mü şair mi anlamak güç. Harika mısralar..
çocuklar gibi hür ve özgür....oysa ki hepimiz çocuktuk . düşündüren şiiriniz için teşekkürler.
Özgürlük erişilmez bir tabu.
Ve bana göre imkansızlık.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta