Gözümde fırtınanın yağmurları
Kulağımdaymış sesindeki şarkı
Gönlümde kıyametin bulutları
Siyahınmış beyaza olan aşkı
Kapkara bulutlarım güneş açtı artık
Nerden bilebilirdim bunu bayram sabahı
Harikalar diyarında bi harikaya
Fıskiyenin altında ıslanmaya
Dünyamda açan bir mavi orkideyle
Gözlerinin yeşilinde hayatı bulmayı
Ah, güneşin gözüme yansıyan nuru
Kaybolduğum gölgendeki loşlu'u
Yüreğimde oluşan teşekkülü
Mektuba yazdım meftunum
Bulutlara uzanan hayallerim
Bugün sokaklar sana olan
Duygularım kadar beyaz
Kar taneleri kadar ufak
Unutmak istiyorum seni
Geride bıraktığım gençliğim gibi
Ben isyan etmekten kendi duygularıma
Odaklanamadığımı fark ettim
Herşeye isyan ettim
Bütün hayata
Herkesi kendisine kavuşturdum
Sabah uyandığında içinde bir heyecan
Gece uyuduğunda üstünde bir battaniye
Sevdiğini görünce gözündeki fer
Eskisi gibi bir neşen yoksa
Bana benzemeye başlamışsın demektir
Sokak köpeklerinin yalnızlığı ürkütüyor beni
Kaybettiklerinin kefili geceyle özdeşleşmiş
Vazgeçtiklerimi anımsatıyor bana ürkek gözleri
Ürkütüyor beni soğuk kaldırımlara olan sevgisi
Otobüs durağında beklemeleri ürkütüyor beni
Neşeli bir ağacın toprağa düşen soluk yaprağı
Sonbahar değil belki de
Fazla geldi ağacın yükü
Toprakdır seni kıran
Topraktır seni parçalayan
Ağaçtır kökleriyle toprağı saran
Gökyüzündeki unutulmuş yıldızlar gibi,
Yalnızlığına terk edilmiş, kaybolmuş hissederim,
Karanlıklar içinde kaybolan ışıklar gibi,
Sonsuzluğa doğru kayıp giderim.
Karanlıkta yalnız kalan yıldızlar gibi,
Durakta bıraktığım yarım kalan sigara
Ateşiyle yanıp tutuşan yarım kalan sigara
Çekilmemiş onca duman nefes kaldı
Yere düşerken bıraktığı kül uçtu rüzgarla
Geriye kursağımda kalmış hevesler kaldı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!