Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Benim 'çocuk uykuları' şiirimde anlattıklarım hepimizin hayatının EN ÖZLEDİĞİ yerleriymiş...Bu şiirde çocuk uykularının devamını buldum..Üstelik çok daha derin bir ifadeyle..Keşke birleştirerek okusak :)) Tüm içimizdeki çocuklar mutlu olsa.)))
Elinize sağlık
Ayten hanıma katılıyorum, bu şiir için yapılabilecek gerçekten en güzel yorumu yapmış. Bu şiir hakikaten 'yaşıyor' Bende size teşekkür etmek istiyorum.
Saygılarımla
İbrahim Tolga Özsoy
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta