Ömrümden ömür çaldın sancısı kaldı
Gözüme yaş düşürdün heder ettin Eylül
İzbe bir karanlığın koynunda bıraktın
Güneşi küstürdün gülü soldurdun Eylül
Bak sonbahar yaprakları dalından sökülür
Yüzüme vurur hüznün sen hazansın Eylül
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta