Baharda yeşil,
güzün turuncu yaprak —
Kim anlatır bunu bana?
Aynı dalda doğup büyüyen,
Nasıl değişir böyle usulca?
Bir mevsim umutla filiz verir,
Bir mevsim vedaya hazırlanır…
Demek ki hayat dediğin de
Renk değiştirerek olgunlaşır.
Bir nefha değdi dalına,
Bir emre boyun eğdi sessizce;
Ne baharın yeşiline güvendi,
Ne güzün hüznünden incindi.
Dün dirilikti üstünde,
Bugün sararıp teslim oldu —
Anladım ki ey gönül,
Renkler de Hakk’a yürür yolu.
Yeşilken “ben” dediğin,
Turuncuyken “hiç” olur;
Dalından düşen yaprak misali
Kul da fanide yok olur.
Mevsimler zikr eder aslında —
Değişmekten korkma diye…
Her soluş bir dönüşe çağrı,
Her dönüş O’na varmak diye.
Kayıt Tarihi : 19.2.2026 11:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
GÜZ YAPRAKLARI




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!