Yorgun gönüller sanki bir hazan
Solan yaprakla kuruyan daldır.
İçinde arzular bekleştiği an
Dalında tomurcuk olan bahardır! ..
4.6.1980-Ankara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yorgun gönüller sanki bir hazan
Solan yaprakla kuruyan daldır.
İçinde arzular bekleştiği an
Dalında tomurcuk olan bahardır! ..
Güzel bir dörtlük. Tebrikler. Yüreğinize sağlık. Kaleminiz daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta